انرژی پایدار محور توسعه پایدار

نوشته شده در 1398/09/20 | انرژی های تجدید پذیر, محیط زیست

در جوامع کنونی انرژی محور توسعه محسوب می شود بنابراین راهبرد اصلی برای توسعه اقتصادی مصرف انرژی می باشد که پیامدهای آن به شکل تولید دی‌اکسید کربن و سایر گازهای گلخانه‌ای خود را نشان داد.

به‌ خاطر انتشار بیش از حد گازهای گلخانه‌ای و متعاقبا گرم شدن کره زمین، مناطق مرطوب دنیا مرطوب‌تر (بارانی‌تر) و در مقابل مناطق خشک دنیا به دلیل افزایش دمای هوا، از نظر آب و خاک وضعیت خشک‌تری پیدا کرد. در واقع تغییرات آب ‌و‌هوایی باعث تشدید رطوبت و خشکی مناطق مختلف دنیا شد.

از دهه ۷۰ سازمان ملل از طریق کنواسیون تغییرات آب و هوا، مرکز IPCC را برای پرداختن به موضوع کاهش گازهای گلخانه‌ای ایجاد کرد و کشورهای مختلف برای عدم افزایش دمای کره زمین تلاش کردند. در این زمینه کشورها تعهدات داوطلبانه ای را اعلام کردند. بر اساس اين پیمان که به امضای بیش از 160 کشور جهان رسیده، بايد افزايش دمای متوسط جهانی به کمتر از 2 درجه سانتی گراد نسبت به سطح قبل از صنعتی شدن و میزان گرمايش جهانی به 1/5 درجه سانتی گراد محدود شود.

در راستای همین هدف ایران به عنوان هفتمین کشور تولید کننده گازهای گلخانه‌ای در جهان در سال 2015 متعهد به کاهش ۴ درصدی انتشار گازهای گلخانه‌ای شد.

انتشار گازهای گلخانه‌ای در ایران در سال ۱۳۵۰ در حد صفر بود اما انتشار این گاز تاکنون به بالای ۷۰۰ میلیون تن رسیده است. یکی از مهم‌ترین این پیامدها افزایش وقوع بلایای جوّی- اقلیمی نظیر سیل، خشک‌سالی، توفان گردوغبار و ... است.

نتایج حاصل از پژوهش ها ، نشان­‌دهنده­ی آن است که نود و هفت درصد مساحت ایران تحت تأثیر خشکسالی بلندمدت است. از این مقدار 53.6 درصد مساحت کشور با خشکسالی شدید، 12.7 درصد با خشکسالی بسیار شدید، 24.8 درصد مساحت با خشکسالی متوسط و 5.9 درصد مساحت با خشکسالی خفیف مواجه هستند.

طی سال‌­های آینده شرایط خشک‌سالی دارای افزایش نسبی، نسبت به دوره‌ی پایه است که این مسئله، وقوع تغییر اقلیم در منطقه را تأیید می‌کند؛ از طرفی الگوی زمانی بارندگی تغییر یافته و با کاهش بارندگی­‌ها در فصل زمستان می‌­تواند مشکلاتی را در دوره‌­های آتی کم‌آبی و کاهش ذخیره­‌ی آب و تشدید خشک‌سالی را به وجود آورد.

توسعه پایدار مفهومی است که به واسطه پیامدهای منفی محیط زیستی و اجتماعی ناشی از رویکردهای توسعه یک جانبه اقتصادی بعد از انقلاب صنعتی و تغییر نگرش بشر به مفهوم رشد و پیشرفت پدید آمده ‌است. این مفهوم تلاش دارد که با نگاهی جدید به توسعه، اشتباهات گذشته بشری را تکرار نکند و توسعه ای همه ‌جانبه و متوازن را رقم بزند.

تامین انرژی پایدار از مهمترین ضروریات توسعه پایدار است و دسترسی کشور ها به انواع منابع انرژی، برای توسعه اقتصادی آنها اهمیت اساسی دارد بنابراین از بین 10 چالش مهم جهان در 50 سال آينده، کمبود انرژی و نحوه تامین آن، يکی از اساسی ترين و اصلی ترين مسائل آينده می باشد که به دلیل پايان پذير بودن منابع انرژی فسیلی در آينده، بسیار مورد اهمیت واقع شده است.

در سال های اخیر کشور های مختلف اعم از پیشرفته و در حال توسعه توجه فزاینده ای به انرژی تجدید پذیر جهت ایجاد تنوع در استفاده از منابع انرژی و کاهش وابستگی به یک حامل انرژی و ملاحظات زیست محیطی برای دستیابی به انرژی پایدار معطوف داشته اند.


اشتراک گذاری :